Σώματα Καλοριφέρ

Για να προσδιοριστεί το κατάλληλο μέγεθος σώματος (σώμα καλοριφέρ) για ένα δωμάτιο, είναι απαραίτητο να υπολογιστούν οι απώλειες θερμότητας που προκύπτουν από τους τοίχους και τα παράθυρα. Μια μέθοδος υπολογισμού περιλαμβάνει τον πολλαπλασιασμό του όγκου του δωματίου (μήκος x πλάτος x ύψος) με έναν παράγοντα που κυμαίνεται από 45 έως 70. Εάν η μόνωση του κτιρίου είναι επαρκής, χρησιμοποιείται ο χαμηλότερος συντελεστής (45). Αντιθέτως, για παλαιότερα κτίρια με σημαντικές απώλειες θερμότητας, συνιστάται η χρήση του υψηλότερου συντελεστή (70). Το τελικό αποτέλεσμα υποδεικνύει την απαιτούμενη θερμική απόδοση του καλοριφέρ σε θερμίδες. Για ακριβέστερη μέτρηση και αποφυγή σπατάλης ενέργειας, συνιστάται η συμβουλή ενός μηχανολόγου.

Η εξαέρωση συνίσταται στην απομάκρυνση εγκλωβισμένου αέρα από το εσωτερικό ενός θερμαντικού σώματος, επιτρέποντας την ανεμπόδιστη κυκλοφορία του ζεστού νερού. Η διεργασία αυτή κρίνεται αναγκαία κατά την έναρξη κάθε χειμερινής περιόδου. Επίσης, απαιτείται η διενέργειά της έκτακτα, εάν παρατηρηθεί ότι το σώμα παραμένει ψυχρό στο ανώτερο τμήμα του κατά τη λειτουργία του, ή αν γίνονται αντιληπτοί ήχοι παρόμοιοι με τρεχούμενο νερό.

Η προτεινόμενη θέση για την εγκατάσταση του καλοριφέρ είναι κάτω από τα παράθυρα ή κοντά σε εξωτερικές πόρτες. Αυτή η τοποθέτηση συμβάλλει στην αντίσταση του ψυχρού αέρα που εισέρχεται από τα ανοίγματα. Επιπλέον, διευκολύνει την κυκλοφορία του ζεστού αέρα, συμβάλλοντας στην ομοιόμορφη θέρμανση του χώρου.

Οι θόρυβοι στα καλοριφέρ, όπως κλικ ή τρίξιμο, προκαλούνται συχνά από τη διαστολή και συστολή των μετάλλων λόγω απότομων αλλαγών θερμοκρασίας. Έντονοι ή ενοχλητικοί ήχοι μπορεί να υποδηλώνουν προβληματική στήριξη του σώματος στον τοίχο ή την ύπαρξη εγκλωβισμένου αέρα που χρειάζεται εξαέρωση.

Η ανανέωση παλαιών σωμάτων θέρμανσης είναι δυνατή με τη χρήση ειδικού πυράντοχου χρώματος, ανθεκτικού σε υψηλές θερμοκρασίες. Πριν την εφαρμογή, η επιφάνεια πρέπει να καθαριστεί διεξοδικά από σκουριές και υπολείμματα παλαιών χρωμάτων, ώστε να επιτευχθεί η σωστή πρόσφυση της νέας βαφής.

Η συντήρηση των σωμάτων περιλαμβάνει δύο φάσεις: ετήσιο εξωτερικό καθαρισμό για αφαίρεση σκόνης, η οποία αν συσσωρευτεί μπορεί να μειώσει την απόδοση έως 15%. Ο εσωτερικός καθαρισμός του δικτύου από λάσπη και άλατα συνιστάται κάθε 5 έως 10 έτη. Αυτό εξασφαλίζει τη διατήρηση της βέλτιστης δυνατής κυκλοφορίας του νερού στο σύστημα.