Πιολέ, Κραμπόν & Αντιολισθητικά

Οι αλυσίδες χιονιού είναι υποχρεωτικές στην Ελλάδα κατά τους χειμερινούς μήνες, όταν επικρατούν συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες και σε ορισμένες περιοχές, ειδικά όταν το οδόστρωμα καλύπτεται από χιόνι ή πάγο. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, τα αυτοκίνητα οφείλουν να είναι εφοδιασμένα με αντιολισθητικές αλυσίδες ή άλλα αντίστοιχα μέσα καθ' όλη τη χρονική περίοδο από τον μήνα Οκτώβριο έως και τον μήνα Απρίλιο. Η μη συμμόρφωση επισύρει διοικητικό πρόστιμο. Αναλυτικότερα, οι οδηγοί υποχρεούνται να φέρουν αλυσίδες ή άλλα αντιολισθητικά μέσα και να τα χρησιμοποιούν στις ακόλουθες περιπτώσεις: Όταν εκδίδεται επίσημη ειδοποίηση για χιονοπτώσεις ή παγετό, όπως αυτή προβλέπεται από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία. Σε ορεινές ή ημιορεινές περιοχές, όπου οι συνθήκες του δρόμου είναι συχνά πιο δύσκολες κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών. Σε συγκεκριμένα τμήματα του εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου, όπου οι αρμόδιες αρχές, όπως η τροχαία, μπορεί να ανακοινώσουν την υποχρεωτική χρήση αλυσίδων. Όταν οι αρμόδιες αρχές επιβάλλουν τη χρήση τους, για λόγους οδικής ασφάλειας, λόγω έντονης χιονόπτωσης ή παγετού, ώστε να επιτραπεί η συνέχιση της πορείας.

Εάν οι αρβύλες παρουσιάζουν φθορά, σκισίματα ή παύουν να προσφέρουν επαρκή στήριξη, καθίσταται αναγκαία η αντικατάστασή τους. Ο χρόνος αντικατάστασης εξαρτάται από τη συχνότητα χρήσης και τη συντήρησή τους.

Η διαδικασία "σπασίματος" βοηθά τις αρβύλες να μαλακώσουν και να προσαρμοστούν καλύτερα στο σχήμα του ποδιού. Συνιστάται να τις φοράς για σύντομες περιόδους, αυξάνοντας σταδιακά τον χρόνο χρήσης. Εναλλακτικά, μπορείς να τις υγρανεις ελαφρώς και να τις φορέσεις έως ότου στεγνώσουν πλήρως.

Οι αρβύλες ενδείκνυται να εφαρμόζουν σφιχτά γύρω από το πόδι, χωρίς να προκαλούν πίεση ή περιορισμό στην κίνηση. Θα πρέπει να υπάρχει επαρκής χώρος για την κίνηση των δακτύλων, ενώ η φτέρνα πρέπει να παραμένει σταθερή, χωρίς να γλιστράει.

Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το γλίστρημα των παπουτσιών, ιδιαίτερα σε περιοχές με χιονόπτωση, αποτελεί συχνό πρόβλημα. Η επιλογή αντιολισθητικών και αδιάβροχων παπουτσιών είναι σημαντική για την αποφυγή πτώσεων, ακόμη και αν οι δραστηριότητες δεν σχετίζονται με ορειβασία. Σε περιπτώσεις που δεν υπάρχουν διαθέσιμα τέτοια υποδήματα, υπάρχουν μέθοδοι για να βελτιωθεί η πρόσφυση σε χιονισμένες ή παγωμένες επιφάνειες. Μία προσέγγιση περιλαμβάνει την τοποθέτηση βιδών στις σόλες των υποδημάτων, όπως μπότες ή αθλητικά παπούτσια, για να διευκολυνθεί η κίνηση και να μειωθεί ο κίνδυνος ολίσθησης. Επιπλέον, η χρήση ειδικών σπρέι αδιαβροχοποίησης μπορεί να προστατεύσει τα παπούτσια από την υγρασία, αποτρέποντας τις ανεπιθύμητες πτώσεις σε υγρές ή χιονισμένες συνθήκες. Μια άλλη λύση, ιδίως για μετακίνηση σε μεγάλες αποστάσεις πάνω στο χιόνι, είναι η χρήση κραμπόν. Αυτά τα αξεσουάρ διαθέτουν καρφιά που διεισδύουν στον πάγο, προσφέροντας σταθερότητα. Η επιλογή του κατάλληλου μοντέλου κραμπόν εξαρτάται από τον τύπο των παπουτσιών και την προγραμματισμένη δραστηριότητα, καθώς υπάρχουν ποικιλίες υλικών και συστημάτων πρόσδεσης. Για παράδειγμα, διαφορετικός τύπος κραμπόν ενδείκνυται για απλό περπάτημα στο χιόνι και διαφορετικός για απαιτητικές δραστηριότητες όπως η παγοαναρρίχηση. Τα κραμπόν κατασκευασμένα από ατσάλι (χάλυβα) είναι κατάλληλα για γενική ορειβασία, ενώ αυτά από ανοξείδωτο ατσάλι προσφέρουν αντοχή στη διάβρωση. Τα κραμπόν από αλουμίνιο, αν και ελαφρύτερα, ενδέχεται να φθαρούν ταχύτερα σε ανώμαλο, βραχώδες έδαφος σε σύγκριση με τα ατσάλινα.

Η τοποθέτηση των αλυσίδων χιονιού γίνεται στους τροχούς που παρέχουν κίνηση στο όχημα. Συνήθως, στους μπροστινούς τροχούς για τα προσθιοκίνητα αυτοκίνητα και στους πίσω για τα πισωκίνητα. Σε οχήματα με τετρακίνηση (4x4), η τοποθέτηση γίνεται κατά κανόνα στους μπροστινούς τροχούς. Η διαδικασία απαιτεί το αυτοκίνητο να είναι σταματημένο και τη χρήση αδιάβροχων γαντιών. Αρχικά, το βασικό συρματόσχοινο διέρχεται από την εσωτερική πλευρά του τροχού. Στη συνέχεια, οι αλυσίδες ανασηκώνονται πάνω από τον τροχό, επιτρέποντας στο συρματόσχοινο να απλωθεί, ενώ κρατούνται οι άκρες του. Όταν οι αλυσίδες έχουν διαταχθεί, οι άκρες, πάνω και κάτω, συνδέονται χρησιμοποιώντας τα ειδικά πιαστράκια. Ακολουθεί η προσαρμογή των αλυσίδων για καλύτερη εφαρμογή και το σφίξιμο της σύνδεσης περιμετρικά του εξωτερικού κύκλου. Έπειτα, το όχημα κινείται περίπου ένα μέτρο μπροστά, ώστε να αποκαλυφθεί και το κάτω τμήμα του τροχού. Γίνεται νέα προσαρμογή και σφίξιμο της σύνδεσης. Μετά από κίνηση 20-30 μέτρων, οι αλυσίδες προσαρμόζονται αυτόματα. Η τελική επαλήθευση περιλαμβάνει τον έλεγχο της σωστής εφαρμογής και σφίξιμο. Μετά την πρώτη τοποθέτηση, η διαδικασία γίνεται ευκολότερη.

Οι αλυσίδες χιονιού ταξινομούνται κυρίως σε τρεις κατηγορίες: τις απλές-κλασικές αλυσίδες, τις χιονοκουβέρτες και τις αλυσίδες ειδικού τύπου, οι οποίες ενδέχεται να διαθέτουν και διάφορες υποκατηγορίες. Για την επιλογή της κατάλληλης αλυσίδας, είναι απαραίτητο να λαμβάνονται υπόψη ορισμένα βασικά κριτήρια, ανεξάρτητα από το είδος που θα επιλεγεί. Πρωτίστως, η αλυσίδα πρέπει να έχει το σωστό μέγεθος για τα ελαστικά του οχήματος. Επίσης, είναι σημαντικό να είναι κατανοητή η διαδικασία τοποθέτησης και αφαίρεσης, καθώς κάθε τύπος έχει τον δικό του τρόπο εφαρμογής. Τέλος, η ποιότητα κατασκευής παίζει καθοριστικό ρόλο. Οι κλασικές αλυσίδες προσφέρουν αξιοπιστία και χαμηλό κόστος αγοράς. Κάποια μειονεκτήματά τους είναι ο χρόνος τοποθέτησης, ο θόρυβος κατά τη χρήση και ο κίνδυνος πρόκλησης ζημιάς στο αυτοκίνητο σε περίπτωση λανθασμένης τοποθέτησης. Οι χιονοκουβέρτες, κατασκευασμένες από ανθεκτικό ύφασμα, τοποθετούνται ευκολότερα και ταχύτερα, συνήθως δεν χρειάζονται επανελέγχους ή προσαρμογές κατά διαστήματα. Ωστόσο, φθείρονται ταχύτερα αν χρησιμοποιηθούν σε επιφάνειες χωρίς χιόνι ή πάγο. Οι αλυσίδες ειδικού τύπου επιτρέπουν ταχύτερη τοποθέτηση και προσφέρουν εξειδικευμένες λύσεις, όπως αυτές με καρφιά για εξαιρετικά ολισθηρές συνθήκες. Ένα σοβαρό μειονέκτημα είναι το κόστος αγοράς τους, με τους πιο εξειδικευμένους τύπους να κοστίζουν περισσότερο.